Qərarlar

22.09.25 AR NK-n 24/12/13 tarixli 348№ Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Ali təhsil müəssisələrinin bakalavriat və magistratura səviyyələrində, əsas (baza ali) tibb təhsilində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın Konstitusiyaya uyğunluğuna dair

 

AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI ADINDAN

 

Azərbaycan Respublikası

Konstitusiya Məhkəməsi Plenumunun

 

Q Ə R A R I

 

 

Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 2013-cü il 24 dekabr tarixli 348 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Ali təhsil müəssisələrinin bakalavriat və magistratura səviyyələrində, əsas (baza ali) tibb təhsilində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın 3.2.23-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli 354 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Orta ixtisas təhsili müəssisələrində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın 3.2.24-cü və 2022-ci il 9 mart tarixli 72 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Peşə təhsili müəssisələrində yüksək texniki peşə təhsili səviyyəsi üzrə tədrisin kredit sistemi ilə təşkili Qaydası”nın 3.2.25-ci yarımbəndlərinin Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 25-ci maddəsinin I, lll–V hissələrinə, 41-ci maddəsinin I hissəsinə, 42-ci maddəsinin I hissəsinə, 71-ci maddəsinin l və ll hissələrinə və 149-cu maddəsinin I, III və V hissələrinə uyğunluğunun yoxlanılmasına dair

 

 

22 sentyabr 2025-ci il                                                                                          Bakı şəhəri

 

Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu Fərhad Abdullayev (sədr), Humay Əfəndiyeva, Rauf Quliyev, Otari Qvaladze, Fikrət Məmmədov, İsa Nəcəfov, Rəşid Rzayev, Fərhad Tutayuk (məruzəçi-hakim) və Xanlar Vəliyevdən ibarət tərkibdə,

məhkəmə katibi Fəraid Əliyevin iştirakı ilə,

Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 130-cu maddəsinin VII hissəsinə, “Konstitusiya Məhkəməsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 27.2 və 32-ci maddələrinə və Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsinin Daxili Nizamnaməsinin 39-cu maddəsinə müvafiq olaraq, konstitusiya məhkəmə icraatının yazılı prosedur qaydasında keçirilən məhkəmə iclasında Azərbaycan Respublikasının İnsan hüquqları üzrə müvəkkilinin (ombudsmanın) sorğusu əsasında Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 2013-cü il 24 dekabr tarixli 348 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Ali təhsil müəssisələrinin bakalavriat və magistratura səviyyələrində, əsas (baza ali) tibb təhsilində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın 3.2.23-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli 354 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Orta ixtisas təhsili müəssisələrində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın 3.2.24-cü və 2022-ci il 9 mart tarixli 72 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Peşə təhsili müəssisələrində yüksək texniki peşə təhsili səviyyəsi üzrə tədrisin kredit sistemi ilə təşkili Qaydası”nın 3.2.25-ci yarımbəndlərinin Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 25-ci maddəsinin I, lll–V hissələrinə, 41-ci maddəsinin I hissəsinə, 42-ci maddəsinin I hissəsinə, 71-ci maddəsinin l və ll hissələrinə və 149-cu maddəsinin I, III və V hissələrinə uyğunluğunun yoxlanılmasına dair konstitusiya işinə baxdı.

İş üzrə hakim F.Tutayukun məruzəsini,  Azərbaycan Respublikasının İnsan hüquqları üzrə müvəkkilinin (ombudsmanın) sorğusunu və Azərbaycan Respublikası Milli Məclisi Aparatının mülahizəsini, Azərbaycan Respublikasının Ali Məhkəməsi, Bakı Apellyasiya Məhkəməsi, Azərbaycan Respublikasının Elm və Təhsil Nazirliyi, Hüquqi Ekspertiza və Qanunvericilik Təşəbbüsləri Mərkəzi tərəfindən təqdim edilən mütəxəssis mülahizələrini, ekspertlər Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Dövlət İdarəçilik Akademiyasının Hüquq kafedrasının dosenti, hüquq elmləri doktoru A.Qədirovun, Bakı Dövlət Universitetinin Hüquq fakültəsinin Konstitusiya hüququ kafedrasının baş müəllimi, hüquq elmləri üzrə fəlsəfə doktoru G.Cəbinin rəylərini və iş materiallarını araşdırıb müzakirə edərək, Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu

 

MÜƏYYƏN  ETDİ:

 

Azərbaycan Respublikasının İnsan hüquqları üzrə müvəkkili (ombudsman) Azərbaycan Respublikasının Konstitusiya Məhkəməsinə (bundan sonra – Konstitusiya Məhkəməsi) sorğu ilə müraciət edərək Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin (bundan sonra – Nazirlər Kabineti) 2013-cü il 24 dekabr tarixli 348 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Ali təhsil müəssisələrinin bakalavriat və magistratura səviyyələrində, əsas (baza ali) tibb təhsilində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın (bundan sonra – 2013-cü il 24 dekabr tarixli  Qaydalar) 3.2.23-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli 354 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Orta ixtisas təhsili müəssisələrində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın (bundan sonra – 2013-cü il 26 dekabr tarixli Qaydalar) 3.2.24-cü və 2022-ci il 9 mart tarixli 72 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Peşə təhsili müəssisələrində yüksək texniki peşə təhsili səviyyəsi üzrə tədrisin kredit sistemi ilə təşkili Qaydası”nın (bundan sonra – 2022-ci il 9 mart tarixli Qayda) 3.2.25-ci yarımbəndlərinin Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının (bundan sonra – Konstitusiya) 25-ci maddəsinin I, lll-V hissələrinə, 41-ci maddəsinin I hissəsinə, 42-ci maddəsinin I hissəsinə, 71-ci maddəsinin l və ll hissələrinə və 149-cu maddəsinin I, III və V hissələrinə uyğunluğunun yoxlanılmasını xahiş etmişdir.

Sorğuda qeyd olunur ki, yuxarıda sadalanan Qaydaların müvafiq yarımbəndlərinə əsasən fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən tələbə həmin fəndən imtahana buraxılmır.

Belə tələbələr obyektiv səbəblərə (COVID-19, qızılca, suçiçəyi və digər xəstəliklərə) görə ali, orta ixtisas və peşə təhsili müəssisələrində auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak edə bilmədikləri təqdirdə də, onlara münasibətdə hər hansı güzəşt nəzərdə tutulmadığı halda 2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydalarda Azərbaycan Respublikası Gənclər və İdman Nazirliyinin Kollegiyası tərəfindən idman növləri üzrə təsdiq edilmiş milli yığma komandaların üzvləri olan idmançı-tələbələr üçün güzəşt müəyyən edilmişdir.

Halbuki infeksiyaya yoluxan tələbələrin müəyyən müddət ərzində müvəqqəti olaraq təhsil müəssisələrindən təcrid olunaraq karantinə alınması və ərazi tibb müəssisələri tərəfindən tibbi nəzarətə götürülməsi onların tezliklə müalicə olunaraq sağalmasına, həmçinin digərlərinin yoluxmasının qarşısının alınmasına xidmət edir.

 Sorğu verənin qənaətinə görə, ali, orta ixtisas və peşə təhsili müəssisələrində xəstəlik, karantin və digər üzrlü səbəblərdən dərslərdə iştirak edə bilməyən tələbələrə münasibətdə belə bir güzəştin tətbiq edilməməsi ayrı-seçkiliyə və nəticədə onların təhsil hüquqlarının məhdudlaşdırılmasına səbəb olur. Belə hallarda tələbələrin bərabər təhsil hüququnu təmin etmək üçün müvafiq tədbirlər görülməli və məsələnin həlli məqsədilə xüsusi yanaşmalar tətbiq edilməlidir.

Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu sorğuda göstərilən məsələnin düzgün həlli üçün təhsil hüququnun, onun kredit sistemi əsasında təşkil və təmin edilməsinin mahiyyətinin və məqsədinin nəzərdən keçirilməsini vacib hesab edir.

Konstitusiyanın 42-ci maddəsinin I, III və V hissələrinə görə, hər bir vətəndaşın təhsil almaq hüququ vardır. Təhsil sisteminə dövlət tərəfindən nəzarət edilir və dövlət minimum təhsil standartlarını müəyyən edir.

Bu hüquq, həmçinin insan hüquqları üzrə bir sıra beynəlxalq-hüquqi sənədlərdə məsələn, “Ümumdünya İnsan Hüquqları Bəyannaməsi”nin 26-cı, “İqtisadi, Sosial və Mədəni Hüquqlar Haqqında Beynəlxalq Pakt”ın 13-cü, “İnsan hüquqlarının və əsas azadlıqların müdafiəsi haqqında Konvensiya”nın 1 saylı Protokolunun 2-ci maddələrində də öz əksini tapmışdır.

Sosial hüquqlardan biri olan təhsil hüququnun təmin edilməsi dövlətin xüsusi məqsədlərindən biridir və hər bir vətəndaşın rifahının yüksəldilməsi, onun sosial müdafiəsi və layiqli həyat səviyyəsinin təmin edilməsinə xidmət edir. Belə ki, Konstitusiyanın 16-cı maddəsinin II hissəsinə uyğun olaraq Azərbaycan dövləti mədəniyyətin, təhsilin, səhiyyənin, elmin, incəsənətin inkişafına yardım göstərir, ölkənin təbiətini, xalqın tarixi, maddi və mənəvi irsini qoruyur.

Təhsil hüququ insan şəxsiyyətinin inkişafı və Konstitusiyada təsbit olunmuş bir sıra digər hüquq və azadlıqların reallaşdırılması üçün vacib şərtdir. Təhsil hüququnun həyata keçirilməsi ictimai həyatda aktiv və səmərəli iştirak etməyə şərait yaratmaqla cəmiyyətə fayda gətirmək imkanı verir (Konstitusiya Məhkəməsi Plenumunun “Cavidan Qafarovun şikayəti üzrə “Valideynlərini itirmiş və valideyn himayəsindən məhrum olmuş uşaqların sosial müdafiəsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun bəzi müddəalarının Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 25-ci maddəsinin I hissəsinə uyğunluğunun yoxlanılmasına dair” 2017-ci il 25 yanvar tarixli Qərarı).

Yalnız bilik əldə etmək imkanı ilə məhdudlaşmayaraq şəxsin cəmiyyətdə layiqli mövqe tutmasına şərait yaradan, fərdi inkişafı, eləcə də cəmiyyətin sosial-iqtisadi tərəqqisini təmin edən əsas vasitə kimi təhsil hüququnun qorunması və təmin edilməsi hüquqi dövlətin mühüm göstəricisidir.

Bu baxımdan, Azərbaycan Respublikasının İnsan hüquqları üzrə müvəkkilinin (ombudsmanın) hazırkı sorğusu vətəndaşların Konstitusiyanın 41-ci maddəsinin I hissəsində və 42-ci maddəsinin I hissəsində  təsbit olunmuş hüquqlarının qorunmasına xidmət etməklə təqdirəlayiqdir.    

“Təhsil haqqında” Azərbaycan Respublikasının Qanunu (bundan sonra – “Təhsil haqqında” Qanun) təhsil hüququnun təmin edilməsi sahəsində dövlət siyasətinin əsas prinsiplərini və təhsil fəaliyyətinin tənzimlənməsinin ümumi şərtlərini müəyyən etməklə, təhsilin ayrı-ayrı pillələri üzrə müvafiq qanunların və digər normativ hüquqi aktların qəbul edilməsində baza rolunu oynayır.

Həmin Qanunun preambulasında göstərilmişdir ki, Azərbaycan Respublikasında təhsil insan hüquqları haqqında beynəlxalq konvensiyalara və Azərbaycan Respublikasının tərəfdar çıxdığı digər beynəlxalq müqavilələrə əsaslanır, təhsil sahəsində milli-mənəvi və ümumbəşəri dəyərlərin prioritetliyi əsasında dünya təhsil sisteminə inteqrasiya olunaraq inkişaf edir.

Təhsil qanunvericiliyinin əsas məqsədi kimi təhsil sahəsində vətəndaşların konstitusiya hüququnun təmin edilməsi və qorunması, icra strukturlarının, təhsil alanların və təhsilverənlərin, fiziki və hüquqi şəxslərin hüquq və vəzifələrinin düzgün müəyyən edilməsi, onlar arasında münasibətlərin tənzimlənməsi, təhsil sisteminin sərbəst fəaliyyəti və inkişafı üçün hüquqi təminatların yaradılması müəyyən edilmişdir (“Təhsil haqqında” Qanunun 2-ci maddəsi).

“Təhsil haqqında” Qanunun 5.1 və 5.2-ci maddələrinə əsasən, dövlət hər bir vətəndaşın təhsil alması üçün müvafiq şəraitin yaradılmasına təminat verir və təhsilin hər hansı pilləsindən, səviyyəsindən və formasından məhrum edilməsinə yol vermir. Dövlət cinsindən, irqindən, dilindən, dinindən, siyasi əqidəsindən, etnik mənsubiyyətindən, sosial vəziyyətindən, mənşəyindən, sağlamlıq imkanlarından asılı olmayaraq, hər bir vətəndaşa təhsil almaq imkanı yaradılmasına və ayrı-seçkiliyə yol verilməməsinə təminat verir.

Göstərilən Qanunun 20.3, 21.3 və 22.6-1-ci maddələrində təsbit edilmişdir ki, orta ixtisas və peşə təhsili təhsil müəssisələrində, eləcə də ali təhsil müəssisələrində bakalavriat (əsas (baza ali) tibb təhsili) və magistratura (rezidentura) təhsil səviyyələri üzrə tədris müvafiq icra hakimiyyəti orqanının müəyyən etdiyi orqanın (qurumun) müəyyən etdiyi qaydada kredit sistemi ilə təşkil olunur.

Qeyd edilməlidir  ki, ölkədə kredit sisteminə keçid Azərbaycan Respublikasının 2005-ci il mayın 19-da  Bolonya Bəyannaməsinə qoşulması ilə əlaqədar olmuş və təhsilin dünya təhsil sisteminə inteqrasiyası məqsədini daşımışdır.

Azərbaycan Respublikasının ali təhsil sisteminin Avropa təhsil məkanına inteqrasiyası proseslərinin sürətləndirilməsi, ali təhsilin məzmununun Bolonya prinsiplərinə uyğun qurulması, ölkə iqtisadiyyatının inkişaf meyllərinə müvafiq olaraq yüksək hazırlıqlı kadrlarla tələbatın ödənilməsi, həmçinin əhaliyə müasir standartlar səviyyəsində ali təhsil almaq imkanı yaradan səmərəli ali təhsil sisteminin formalaşdırılması məqsədilə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2009-cu il 22 may tarixli 295 nömrəli Sərəncamı ilə “2009-2013-cü illərdə Azərbaycan Respublikasının ali təhsil sistemində islahatlar üzrə Dövlət Proqramı” (bundan sonra – Dövlət Proqramı) təsdiq edilmişdir.

Həmin Dövlət Proqramının həyata keçirilməsi üzrə Tədbirlər Planının 2.32-ci bəndinin icrasını təmin etmək məqsədi ilə Nazirlər Kabineti tərəfindən 2013-cü il 24 dekabr, 2013-cü il 26 dekabr, 2022-ci il 9 mart tarixli Qaydalar təsdiq edilmişdir.

Qeyd olunmalıdır ki, təhsil krediti fənnin məzmununa və həcminə uyğun olaraq onun mənimsənilməsinə ayrılan vaxtın ölçü vahidi kimi müəyyən edilmişdir (“Təhsil haqqında” Qanunun 1.0.41-ci maddəsi).

Eyni zamanda, yuxarıda göstərilən Qaydaların tələbinə görə cari və aralıq qiymətləndirmənin ümumi nəticələrinə, habelə aralıq qiymətləndirmənin nəticəsinə görə qeyri-müvəffəq qiymət almış, eləcə də üzrlü və ya üzrsüz səbəbdən imtahanda iştirak etməmiş tələbə bu fəndən kreditləri qazanmır, yəni həmin fənn üzrə akademik borcu qalır (2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.14-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli və 2022-ci il 9 mart tarixli Qaydaların 3.2.15-ci yarımbəndləri).

Həmçinin 2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.23-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.24-cü və 2022-ci il 9 mart tarixli Qaydanın 3.2.25-ci yarımbəndlərinə əsasən, tələbə öz iradəsindən asılı olmayan obyektiv səbəbdən (bundan sonra – üzrlü səbəbdən) fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etmədiyi halda da həmin fəndən imtahana buraxılmayaraq müvafiq fənn (fənlər) üzrə akademik borcu yaranır.

Bu zaman akademik borcu olan tələbə ödənişli əsaslarla fənni yenidən dinləməli və həmin fəndən (fənlərdən) dərslərdə iştirak etməklə, onun (onların) mənimsənilməsinə qoyulan tələbləri tam yerinə yetirməlidir. Təhsil haqqının ödənilməsi isə yuxarıda adı çəkilən Qaydaların müvafiq bəndinin tələblərinə uyğun həyata keçirilir.

Göstərilənlərlə yanaşı, cari semestrdə akademik borcu qalan tələbə həmçinin növbəti semestrdə təqaüddən məhrum edilir (xüsusi təyinatlı ali təhsil müəssisələri istisna olmaqla) (2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.24-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.25-ci və 2022-ci il 9 mart tarixli Qaydanın 3.2.26-cı yarımbəndləri).

Bununla əlaqədar Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu qeyd edir ki,  Konstitusiyanın 71-ci maddəsinin I və II hissələrinə uyğun olaraq, Konstitusiyada təsbit edilmiş insan və vətəndaş hüquqlarını və azadlıqlarını gözləmək və qorumaq qanunvericilik, icra və məhkəmə hakimiyyəti orqanlarının borcudur. İnsan və vətəndaş hüquqlarının və azadlıqlarının həyata keçirilməsini heç kəs məhdudlaşdıra bilməz. Hər kəsin hüquq və azadlıqları bu Konstitusiyada və qanunlarda müəyyən edilmiş əsaslarla, habelə digərlərinin hüquq və azadlıqları ilə məhdudlaşır. Hüquq və azadlıqların məhdudlaşdırılması dövlət tərəfindən gözlənilən nəticəyə mütənasib olmalıdır.

Konstitusiyanın 149-cu maddəsinin I hissəsinə əsasən isə normativ hüquqi aktlar hüquqa və haqq-ədalətə (bərabər mənafelərə bərabər münasibətə) əsaslanmalıdır.

Konstitusiya Məhkəməsi Plenumunun qərarlarında mütənasiblik prinsipinə kifayət qədər aydınlıq gətirilmiş, məhdudiyyətlər tətbiq edilərkən nəzərə alınmalı olan qanunvericilik normaları açıqlanmış və belə məhdudiyyətlərin tətbiq edilməsi zamanı mütənasiblik, qanuni məqsədə uyğunluq prinsiplərinə riayət edilməsinin vacibliyi vurğulanmışdır (“Sosial sığorta haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 21-ci maddəsinin birinci hissəsinin yeddinci abzasının şərh edilməsinə dair” 2010-cu il 29 oktyabr, “Azərbaycan Respublikası Mülki Məcəlləsinin 107-2.1 və 107-5.1-ci maddələrinin şərh edilməsinə dair” 2011-ci il 16 dekabr tarixli qərarlar).

Qeyd olunmalıdır ki, “Təhsil haqqında” Qanunun 13.1-ci maddəsinə əsasən Azərbaycan Respublikasında əyani, qiyabi, distant (məsafədən) və sərbəst (eksternat) təhsilalma formaları müəyyən edilmişdir.

Qiyabi, distant (məsafədən) və sərbəst (eksternat) təhsilalma formalarından fərqli olaraq əyani təhsilalma formasında fənnin məzmununa və həcminə uyğun olaraq onun mənimsənilməsi üçün təhsilalanın dərslərdə iştirakı zəruridir. “Təhsil haqqında” Qanunun 33.3.2-ci maddəsində də təhsil proqramlarının (kurikulumların) mənimsənilməsini təmin etmək təhsilverənlərin vəzifələri sırasında göstərilmişdir.

Beləliklə, qanunverici dərs materiallarının mənimsənilməsinin keyfiyyətliliyi baxımından tələbələrin dərslərdə fiziki iştirakının zəruriliyi düşüncəsindən çıxış edərək fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən tələbənin həmin fəndən imtahana buraxılmadığını müəyyən etmişdir.

Bununla belə yuxarıda qeyd edilən Qaydalarda fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən tələbənin təhsilini davam etdirmək imkanı istisna edilməmiş,  bunun üçün müəyyən alternativ vasitələr (fənni yenidən dinləmək, yaxud yay semestrində iştirak etmək) nəzərdə tutulmuşdur. Həmçinin qanunvericiliyə əsasən uzun müddət müalicəyə ehtiyacı olan tələbənin təhsil müəssisəsində təhsilini müvəqqəti dayandırmaq (akademik məzuniyyət götürmək) hüququ da vardır.

Qeyd olunanları nəzərə alaraq Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu hesab edir ki,    Nazirlər Kabineti tərəfindən təsdiq edilmiş 2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.23-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.24-cü və 2022-ci il 9 mart tarixli Qaydanın 3.2.25-ci yarımbəndlərində auditoriya saatlarında iştirakla bağlı məcburi şərtin müəyyən edilməsi vətəndaşların təhsil hüquqlarını məhdudlaşdırmamaqla Konstitusiyanın 41-ci maddəsinin I hissəsinin və 42-ci maddəsinin I hissəsinin tələbləri ilə ziddiyyət yaratmır.

Lakin nəzərə alınması zəruridir ki, yuxarıda qeyd edilən Qaydalarda fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməmənin səbəbindən asılı olaraq fərqli tənzimlənmə nəzərdə tutulmamışdır.

Halbuki 2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.14-cü yarımbəndində dərsə davamiyyəti olan, lakin imtahanda iştirak etməmiş tələbəyə münasibətdə iştirak etməmənin üzrlü və ya üzrsüz səbəbindən asılı olaraq ətraflı və fərqli tənzimlənməsi müəyyən edilmiş, üzrlü səbəbdən imtahanda iştirak etməyən şəxslərlə bağlı güzəştlər nəzərdə tutulmuşdur.

Lakin fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən tələbənin (Azərbaycan Respublikası Gənclər və İdman Nazirliyinin Kollegiyası tərəfindən idman növləri üzrə təsdiq edilmiş milli yığma komandaların üzvləri olan idmançı-tələbələr istisna olmaqla) imtahana buraxılmaması ilə bağlı qanunvericilik normalarında bu halın üzrlü və ya üzrsüz səbəbdən yaranmasından irəli gələrək hər hansı fərqli tənzimlənməsi mövcud deyil. Bu isə üzrlü səbəblərdən dərslərin müəyyən hissəsində iştirak edə bilməyən tələbənin imtahana buraxılmaması və növbəti semestrdə təqaüddən məhrum edilərək ödənişli əsaslarla fənni yenidən dinləməli olması ilə nəticələnir.

Nəzərə alınmalıdır ki, Konstitusiyanın 42-ci maddəsinin IV hissəsinə müvafiq olaraq, maddi vəziyyətdən asılı olmayaraq istedadlı şəxslərin təhsili davam etdirməsinə dövlət zəmanət verir.

Həmçinin dərslərdə iştirak etməmənin üzrlü səbəblərdən də baş verə biləcəyinin mümkünlüyü nəzərə alınaraq “Təhsil haqqında” Qanunun 32.5.1-1-ci maddəsi ilə məhz üzrsüz səbəblərdən dərsdənyayınma hallarına yol verilməməsi təhsilalanların vəzifəsi kimi müəyyən olunmuşdur.

Bu baxımdan Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu hesab edir ki, üzrlü səbəbdən auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən tələbədən fənni yenidən dinləməsi üçün ödəniş alınması Konstitusiyanın 42-ci maddəsinin I hissəsində təsbit edilən təhsil almaq hüququnun qeyri-mütənasib şəkildə məhdudlaşdırılmasına səbəb olur.

Üzrlü səbəbə görə fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən tələbənin təhsil hüququnun təmin olunması məqsədilə yuxarıda sadalanan Qaydalarda qeyd edilən məsələlərin aydın şəkildə və ətraflı tənzimlənməsi Konstitusiyadan irəli gələn tələblərə cavab vermiş olardı.

Qanunvericiliyin təkmilləşdirilməsi zamanı informasiya-kommunikasiya texnologiyalarının inkişafı tendensiyası nəzərə alınaraq üzrlü səbəbdən dərsdə iştirak etməyən tələbələr üçün həmin dərslərə onlayn formada qoşulma imkanı nəzərdən keçirilə bilər. Belə təcrübədən koronavirus (COVİD-19) pandemiyası dövründə geniş istifadə olunmuşdur.

Bununla belə Nazirlər Kabineti göstərilən məqsədə nail olmaq üçün digər hüquqi vasitələrin nəzərdə tutulmasında sərbəstdir.

Belə ki, İnsan Hüquqları üzrə Avropa Məhkəməsinin Katibliyi tərəfindən hazırlanmış “İnsan hüquqlarının və əsas azadlıqların müdafiəsi haqqında” Avropa Konvensiyasının 1 saylı Protokolunun 2-ci maddəsi (təhsil hüququ) üzrə Təlimat”ın 5-ci paraqrafında göstərilmişdir ki, təhsil hüququ mütləq xarakter daşımır, çünki onun xarakteri dövlət tərəfindən tənzimlənməsini zəruri edir və bu səbəbdən ona müəyyən məhdudiyyətlər tətbiq edilə bilər. Belə hallarda daxili hakimiyyət orqanlarının mülahizə sərbəstliyi (“margin of appreciation”) tanınır.

O da xüsusilə qeyd olunmalıdır ki, Bolonya təhsil sistemində dərsə davamiyyət (məcburi və ya qeyri-məcburi olması, icazə verilən buraxılış faizi və sair) məsələləri  mərkəzləşdirilmiş şəkildə tənzimlənmir. Bu məsələ ayrı-ayrı dövlətlərin və konkret təhsil müəssisəsinin ixtiyarına buraxılıb. Bəzi xarici ölkələrin qanunvericiliyində nəzəri və praktiki dərslərdə məcburi iştirakla bağlı tələblər fərqlidir. Yəni praktiki dərslərdən fərqli olaraq nəzəri dərslərdə məcburi iştirakla bağlı daha yumşaq tələblər müəyyən olunur.

Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu idmançı-tələbələr üçün dərslərə davamiyyətlə bağlı müstəsna güzəştlərin nəzərdə tutulmasının digər tələbələrə münasibətdə ayrı-seçkilik halı kimi qiymətləndirilməsi məsələsi ilə bağlı aşağıdakıların qeyd edilməsini vacib hesab edir.

Konstitusiyanın 25-ci maddəsinin I  hissəsinə uyğun olaraq,  hamı  qanun və məhkəmə qarşısında bərabərdir.

Konstitusiya Məhkəməsi Plenumunun bərabərlik hüququ ilə bağlı formalaşdırdığı hüquqi mövqe ondan ibarətdir ki, hüquqi dövlətin təməl prinsiplərindən hesab olunan hüquq bərabərliyi prinsipi Konstitusiyanın  25-ci maddəsində əks olunmaqla, heç bir ayrı-seçkiliyə yol verilmədən dövlət tərəfindən hər kəsin hüquq və azadlıqlarının bərabərliyinə təminat verilməsini nəzərdə tutur.

Bu prinsipin əsas mahiyyəti ondan ibarətdir ki, hər kəsin bərabər hüquqlara malik olması bəyan edilməklə, onlardan istifadə etmək üçün bərabər imkanlar yaradılmalıdır. Eyni zamanda bir qrup daxilində hüquq və vəzifələr onun bütün üzvləri üçün eyni olmalıdır. Fərqli rəftar oxşar vəziyyətdə  olan fərdlər arasında mövcud olduqda bərabərlik hüququ pozulmuş olur. Fərqli rəftarın obyektiv və ağlabatan əsası, yaxud tətbiq edilən vasitələrlə qarşıya qoyulan qanuni məqsəd arasında ağlabatan mütənasiblik olmadıqda, həmin rəftar  ayrı-seçkilik xarakteri daşıyır. Bununla belə, bərabərlik hüququ qanunverici tərəfindən ayrı-ayrı kateqoriyalı subyektlərə güzəştlərin və imtiyazların tətbiq edilməsini inkar etmir. Bu cür fərqlər o zaman bərabərlik hüququna zidd olar ki, onlar ağlabatan, obyektiv və mütənasib olmasınlar (Konstitusiya Məhkəməsi Plenumunun “Cinayət Məcəlləsinin 71.1-ci maddəsinin şərh edilməsi haqqında” 2010-cu il 13 dekabr tarixli Qərarı).

Respublika və beynəlxalq miqyaslı idman yarışlarına hazırlıq tədbirlərində və yarışlarda iştirak zamanı əsas iş yerində orta aylıq əmək haqqını saxlamaq və təhsildən müvafiq müddətlərə azad edilmək və qanunvericiliklə müəyyən edilmiş güzəştlərdən istifadə etmək “Bədən tərbiyəsi və idman haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 42.1.5-ci maddəsində idmançıların hüquqları kimi müəyyən edilmişdir.

Qeyd olunmalıdır ki, milli yığma komandaların üzvləri olan idmançı-tələbələr beynəlxalq miqyaslı yarışlarda ölkəni  təmsil etməklə idmanın inkişafında əhəmiyyətli rol oynayırlar. Bu baxımdan, idman yarışlarında iştirak edən tələbələrə dərslərə davamiyyətlə bağlı güzəştlərin tətbiq edilməsi fərdi imtiyazın müəyyən olunmasına deyil, ictimai əhəmiyyətli məqsədlərə xidmət edir.

Göstərilənlər belə qənaətə gəlməyə əsas verir ki, fərqli rəftar (milli yığma komandaların üzvləri olan idmançı-tələbələrə güzəştin müəyyən edilməsi) ilə qarşıya qoyulan qanuni məqsəd (yüksək dərəcəli idmançıların beynəlxalq miqyaslı yarışlarda ölkəni şərəflə təmsil etməsi üçün lazımi şəraitin yaradılması) arasında ağlabatan mütənasiblik olmaqla, həmin rəftar ayrı-seçkilik xarakteri daşımır.

Bu baxımdan, 2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.23-cü yarımbəndi ilə Gənclər və İdman Nazirliyinin Kollegiyası tərəfindən idman növləri üzrə təsdiq edilmiş milli yığma komandaların üzvləri olan idmançı-tələbələrə güzəştlərin müəyyən edilməsi təhsil alanlar arasında bərabərlik hüququnun pozulması kimi qiymətləndirilmə bilməz.

Göstərilənlərə əsasən Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu aşağıdakı nəticələrə gəlir:

- 2013-cü il 24 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.23-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli Qaydaların 3.2.24-cü və 2022-ci il 9 mart Qaydanın 3.2.25-ci yarımbəndləri Konstitusiyanın 25-ci maddəsinin I, lll–V hissələri, 41-ci maddəsinin I hissəsi, 42-ci maddəsinin I hissəsi, 71-ci maddəsinin l və ll hissələri və 149-cu maddəsinin I, III və V hissələri ilə ziddiyyət yaratmır;

- Konstitusiyanın 42-ci maddəsinin I, IV hissələrinin və 149-cu maddəsinin I hissəsinin tələblərinə və Konstitusiya Məhkəməsi Plenumunun bu Qərarının təsviri-əsaslandırıcı hissəsində əks olunmuş hüquqi mövqelərə əsasən ali təhsil müəssisələrinin bakalavriat və magistratura səviyyələrində, orta ixtisas və peşə təhsili müəssisələrində üzrlü səbəblərə görə fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən  tələbələrin təhsil hüquqlarının təmin edilməsi üçün yuxarıda qeyd olunan Qaydaların təkmilləşdirilməsi Nazirlər Kabinetinə tövsiyə edilməlidir.

Konstitusiyanın 130-cu maddəsinin VII hissəsini, “Konstitusiya Məhkəməsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 52, 62, 63, 65–67 və 69-cu maddələrini, Konstitusiya Məhkəməsinin Daxili Nizamnaməsinin 41-1-ci maddəsinin I hissəsini rəhbər tutaraq, Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsinin Plenumu

 

QƏRARA  ALDI:

 

1. Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 2013-cü il 24 dekabr tarixli 348 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Ali təhsil müəssisələrinin bakalavriat və magistratura səviyyələrində, əsas (baza ali) tibb təhsilində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın 3.2.23-cü, 2013-cü il 26 dekabr tarixli 354 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Orta ixtisas təhsili müəssisələrində kredit sistemi ilə tədrisin təşkili Qaydaları”nın 3.2.24-cü və 2022-ci il 9 mart tarixli 72 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilmiş “Peşə təhsili müəssisələrində yüksək texniki peşə təhsili səviyyəsi üzrə tədrisin kredit sistemi ilə təşkili Qaydası”nın 3.2.25-ci yarımbəndləri Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 25-ci maddəsinin I, lll–V hissələri, 41-ci maddəsinin I hissəsi, 42-ci maddəsinin I hissəsi, 71-ci maddəsinin l və ll hissələri və 149-cu maddəsinin I, III və V hissələri ilə ziddiyyət yaratmır.

2. Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 42-ci maddəsinin I, IV hissələrinin və 149-cu maddəsinin I hissəsinin tələblərinə və Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsi Plenumunun bu Qərarının təsviri-əsaslandırıcı hissəsində əks olunmuş hüquqi mövqelərə əsasən ali təhsil müəssisələrinin bakalavriat və magistratura səviyyələrində, orta ixtisas və peşə təhsili müəssisələrində üzrlü səbəblərə görə fənn üzrə ayrılmış auditoriya saatlarının 25 faizindən çoxunda iştirak etməyən  tələbələrin təhsil hüquqlarının təmin edilməsi üçün bu Qərarın 1-ci bəndində göstərilən Qaydaların təkmilləşdirilməsi Azərbaycan Respublikasının Nazirlər Kabinetinə tövsiyə edilsin.

3. Qərar dərc edildiyi gündən qüvvəyə minir.

4. Qərar Azərbaycan Respublikasının rəsmi dövlət qəzetlərində və “Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsinin Məlumatı”nda dərc edilsin, habelə Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsinin rəsmi internet saytında yerləşdirilsin.

5. Qərar qətidir, heç bir orqan və ya şəxs tərəfindən ləğv edilə, dəyişdirilə və ya rəsmi təfsir edilə bilməz.

   

 

Sədr                                                                                              Fərhad Abdullayev